Η τροχαντηρίτιδα προκύπτει συνήθως από επαναλαμβανόμενη καταπόνηση, τριβή ή υπερφόρτιση της περιοχής του μείζονα τροχαντήρα. Σπανιότερα, μπορεί να οφείλεται σε άμεσο τραυματισμό, όπως μια πτώση πάνω στο πλάι του ισχίου.

• Επαναλαμβανόμενη καταπόνηση: δραστηριότητες όπως το τρέξιμο, το ποδήλατο ή το παρατεταμένο περπάτημα, ιδιαίτερα σε ανηφόρα.
• Μυϊκές ανισορροπίες και αδυναμία: ιδιαίτερα των γλουτιαίων μυών, που οδηγούν σε υπερφόρτιση των τενόντων.
• Ανισοσκελία: η διαφορά στο μήκος των κάτω άκρων επιβαρύνει τη μία πλευρά.
• Άμεσος τραυματισμός: πτώση ή χτύπημα στην εξωτερική πλευρά του ισχίου.
• Συνοδές παθήσεις: οστεοαρθρίτιδα του ισχίου ή της σπονδυλικής στήλης, που αλλάζουν τη βιομηχανική της βάδισης.
• Προδιαθεσικοί παράγοντες: το γυναικείο φύλο, η μέση ηλικία και το αυξημένο σωματικό βάρος.

Η αναγνώριση της υποκείμενης αιτίας είναι καθοριστική, καθώς η αντιμετώπιση μόνο του πόνου, χωρίς διόρθωση των παραγόντων που τον προκαλούν, οδηγεί συχνά σε υποτροπές. Γι’ αυτό η σωστή προσέγγιση περιλαμβάνει πάντα και την αξιολόγηση της βιομηχανικής της βάδισης και της μυϊκής ισορροπίας.

Ένας ιδιαίτερα συχνός μηχανισμός είναι η αδυναμία των απαγωγών μυών του ισχίου, κυρίως του μέσου γλουτιαίου. Όταν οι μύες αυτοί δεν είναι αρκετά δυνατοί, η λεκάνη δεν σταθεροποιείται σωστά κατά τη βάδιση και αυξάνεται η καταπόνηση των τενόντων και των θυλάκων στην περιοχή του τροχαντήρα. Αυτός είναι και ο λόγος που η ενδυνάμωση των γλουτιαίων αποτελεί κεντρικό στοιχείο τόσο της θεραπείας όσο και της πρόληψης.